สาเหตุที่เป็นไปได้และวิธีแก้ไขปัญหาการรั่วซึมของสารซีลแลนท์

ก. ความชื้นในสิ่งแวดล้อมต่ำ

ความชื้นในอากาศต่ำทำให้สารเคลือบหลุมร่องฟันแห้งตัวช้าลง ตัวอย่างเช่น ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงทางตอนเหนือของประเทศของผม ความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศต่ำ บางครั้งอาจคงอยู่ที่ประมาณ 30% RH เป็นเวลานาน

วิธีแก้ปัญหา: ลองเลือกวิธีการก่อสร้างที่เหมาะสมกับฤดูกาล เพื่อแก้ปัญหาเรื่องอุณหภูมิและความชื้น

B. ความแตกต่างของอุณหภูมิสิ่งแวดล้อมสูง (ความแตกต่างของอุณหภูมิมากเกินไปในวันเดียวกันหรือสองวันติดกัน)

ในระหว่างกระบวนการก่อสร้าง หน่วยงานก่อสร้างหวังว่ากาวอุดรอยรั่วจะแห้งเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อลดโอกาสที่จะได้รับผลกระทบจากปัจจัยภายนอก อย่างไรก็ตาม กระบวนการทำให้กาวแห้งนั้นมักใช้เวลาหลายวัน ดังนั้น เพื่อเร่งความเร็วในการแห้งของกาว บุคลากรในการก่อสร้างจึงมักดำเนินการก่อสร้างภายใต้สภาวะการก่อสร้างที่เหมาะสม โดยปกติแล้ว สภาพอากาศ (โดยเฉพาะอุณหภูมิและความชื้น) จะถูกเลือกให้มีอุณหภูมิที่คงที่และเหมาะสมกับการก่อสร้าง (รักษาอุณหภูมิและความชื้นไว้ในระดับหนึ่งเป็นเวลานาน)

วิธีแก้ปัญหา: พยายามเลือกฤดูกาลและช่วงเวลาที่มีความแตกต่างของอุณหภูมิน้อยสำหรับการก่อสร้าง เช่น การก่อสร้างในวันที่ฟ้าครึ้ม นอกจากนี้ ระยะเวลาการแห้งตัวของซิลิโคนกันสภาพอากาศควรสั้น เพื่อให้มั่นใจได้ว่าซิลิโคนจะไม่ถูกแรงภายนอกอื่นๆ ผลักดันออกไปในระหว่างกระบวนการแห้งตัวจนทำให้กาวโป่งพอง

ค. วัสดุ ขนาด และรูปทรงของแผง

วัสดุที่ยึดติดด้วยสารซีลแลนท์มักจะเป็นแก้วและอะลูมิเนียม วัสดุเหล่านี้จะขยายและหดตัวตามอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง ซึ่งจะทำให้กาวต้องรับแรงดึงเย็นและแรงกดร้อน

สัมประสิทธิ์การขยายตัวเชิงเส้น (Coefficient of Linear Expansion หรือ αt) หมายถึง เมื่ออุณหภูมิของสารแข็งเปลี่ยนแปลงไป 1 องศาเซลเซียส อัตราส่วนของการเปลี่ยนแปลงความยาวต่อความยาวที่อุณหภูมิเดิม (ไม่จำเป็นต้องเป็น 0 องศาเซลเซียส) หน่วยเป็น 1/℃ และสัญลักษณ์คือ αt สูตรคือ αt = (Lt - L0)/L0∆t นั่นคือ Lt = L0 (1 + αt∆t) โดยที่ L0 คือขนาดเริ่มต้นของวัสดุ Lt คือขนาดของวัสดุที่อุณหภูมิ t ℃ และ ∆t คือความแตกต่างของอุณหภูมิ ดังแสดงในตารางข้างต้น ยิ่งแผ่นอลูมิเนียมมีขนาดใหญ่เท่าใด ปรากฏการณ์การโป่งของกาวในรอยต่อก็จะยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น การเสียรูปของรอยต่อของแผ่นอลูมิเนียมรูปทรงพิเศษจะมากกว่าแผ่นอลูมิเนียมแบบเรียบ

วิธีแก้ปัญหา: เลือกใช้แผ่นอลูมิเนียมและกระจกที่มีค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวเชิงเส้นต่ำ และให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับด้านยาว (ด้านสั้น) ของแผ่นอลูมิเนียม การนำความร้อนที่มีประสิทธิภาพหรือการป้องกันแผ่นอลูมิเนียม เช่น การคลุมแผ่นอลูมิเนียมด้วยฟิล์มกันแดด นอกจากนี้ยังสามารถใช้แผน “การกำหนดขนาดรอง” ในการก่อสร้างได้อีกด้วย

ง. อิทธิพลของแรงภายนอก

อาคารสูงมีความอ่อนไหวต่ออิทธิพลของฤดูมรสุม หากลมแรงจะทำให้กาวที่ใช้ยึดผนังโป่งพอง เมืองส่วนใหญ่ในประเทศของเราอยู่ในเขตมรสุม และอาคารที่มีผนังกระจกจะแกว่งเล็กน้อยเนื่องจากแรงดันลมภายนอก ส่งผลให้ความกว้างของรอยต่อเปลี่ยนแปลงไป หากทากาวในขณะที่ลมแรง กาวจะโป่งพองเนื่องจากการเคลื่อนตัวของแผ่นก่อนที่กาวจะแห้งสนิท

วิธีแก้ปัญหา: ก่อนติดกาว ควรยึดแผ่นอลูมิเนียมให้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในขณะเดียวกัน อาจใช้วิธีอื่นเพื่อลดผลกระทบจากแรงภายนอกที่มีต่อแผ่นอลูมิเนียมได้ ห้ามติดกาวในขณะที่มีลมแรงจัด

E. การก่อสร้างที่ไม่เหมาะสม

1. บริเวณรอยต่อกาวและวัสดุฐานมีความชื้นสูงและฝนตก

2. แท่งโฟมเกิดรอยขีดข่วนโดยไม่ตั้งใจระหว่างการติดตั้ง/ความหนาของพื้นผิวแท่งโฟมไม่เท่ากัน

3. แถบโฟม/เทปกาวสองหน้าไม่ได้ถูกทำให้เรียบก่อนการปรับขนาด และมีลักษณะโป่งเล็กน้อยหลังจากปรับขนาดแล้ว และเกิดฟองอากาศขึ้นหลังจากปรับขนาด

4. เลือกแท่งโฟมไม่ถูกต้อง และต้องไม่ใช่แท่งโฟมความหนาแน่นต่ำ ซึ่งต้องเป็นไปตามข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง

5. ความหนาของแถบปรับขนาดไม่เพียงพอ บางเกินไป หรือความหนาของแถบปรับขนาดไม่สม่ำเสมอ

6. หลังจากติดวัสดุเชื่อมต่อแล้ว กาวไม่แข็งตัวและเคลื่อนตัวอย่างสมบูรณ์ ทำให้เกิดการเคลื่อนตัวระหว่างวัสดุและเกิดเป็นฟองอากาศ

7. กาวที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์จะโป่งพองเมื่อทากลางแดด (เมื่ออุณหภูมิพื้นผิวของวัสดุสูง)

วิธีแก้ปัญหา: ก่อนเริ่มงานก่อสร้าง ตรวจสอบให้แน่ใจว่าพื้นผิวทุกชนิดอยู่ในสภาพที่เหมาะสมสำหรับการก่อสร้าง โดยใช้สารเคลือบกันซึมที่ทนต่อสภาพอากาศ และอุณหภูมิและความชื้นในสภาพแวดล้อมอยู่ในช่วงที่เหมาะสม (เงื่อนไขการก่อสร้างที่แนะนำ)