1. ความสามารถในการทาสี (เหตุผลที่ PU ชนะ)

ข้อเสียเปรียบที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของซิลิโคนคือ สีทาโดยทั่วไปไม่สามารถยึดเกาะกับพื้นผิวของมันได้

อย่างไรก็ตาม โพลียูรีเทนสามารถทนต่อคุณสมบัติส่วนใหญ่ได้:

• สีอะคริลิก

• สารเคลือบชนิดน้ำ

• สีน้ำมัน

• สารเคลือบอุตสาหกรรม

ด้วยเหตุนี้ PU จึงเป็นตัวเลือกที่ชัดเจนเมื่อใดก็ตามที่รูปลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมมีความสำคัญ

ผู้ชนะ: โพลียูรีเทน

⸻

2. ความทนทานต่อการเสียดสีและการฉีกขาด

แรงทางกลที่รุนแรงสามารถทำให้ข้อต่อซิลิโคนมาตรฐานสึกหรอได้อย่างรวดเร็ว

โพลียูรีเทนมีคุณสมบัติดังนี้:
• ทนทานต่อการฉีกขาดได้ดีกว่า
• ทนทานต่อการเสียดสีได้ดีกว่า
• ประสิทธิภาพการกระแทกที่ดีขึ้น

ทำให้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับพื้นโรงงานอุตสาหกรรมและรอยต่อที่รับน้ำหนักมาก

ผู้ชนะ:โพลียูรีเทน

⸻

3. การยึดเกาะกับพื้นผิวที่มีรูพรุน

คอนกรีตและวัสดุก่อสร้างอื่นๆ มีรูพรุนขนาดเล็กมากอยู่ภายใน

โพลียูรีเทนแทรกซึมเข้าไปในรูพรุนเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่า ทำให้เกิดการยึดเกาะทางกลและทางเคมีที่แข็งแรงกว่าซิลิโคน

วัสดุรองรับทั่วไป ได้แก่:
• คอนกรีต
• อิฐ
• หิน
• ปูน
• แผ่นซีเมนต์

ผู้ชนะ: โพลียูรีเทน

⸻

4. ความต้านทานต่อรังสียูวี

ซิลิโคนได้รับการออกแบบทางวิศวกรรมมาเป็นพิเศษเพื่อทนต่อแสงแดดในระยะยาว

โพลียูรีเทนมีประสิทธิภาพดีในที่กลางแจ้ง แต่ในสภาพแวดล้อมที่มีรังสียูวีรุนแรงเป็นเวลานานหลายปี อาจจำเป็นต้องเคลือบสารป้องกันเพิ่มเติม

ผู้ชนะ: ซิลิโคน

⸻

5. ความยืดหยุ่นและการเคลื่อนไหวของข้อต่อ

วัสดุอุดรอยรั่วทั้งสองชนิดยังคงมีความยืดหยุ่น

อย่างไรก็ตาม:

• โดยทั่วไปซิลิโคนจะมีความยืดหยุ่นในระยะยาวได้ดีกว่า

• โพลียูรีเทนให้ความสมดุลที่ดีกว่าระหว่างความยืดหยุ่นและความแข็งแรงของโครงสร้าง

การเลือกใช้ขึ้นอยู่กับว่าแอปพลิเคชันนั้นให้ความสำคัญกับความทนทานต่อสภาพอากาศหรือประสิทธิภาพเชิงกลมากกว่ากัน

⸻

6. ความคุ้มค่า

โดยทั่วไปแล้ว โพลียูรีเทนจะมีต้นทุนรวมตลอดอายุการใช้งานที่ต่ำกว่าสำหรับโครงการวิศวกรรมโยธา เนื่องจาก:

• ทนทานต่อการสึกหรอได้ดีกว่า

• การยึดเกาะที่แข็งแรงยิ่งขึ้น

• ทาสีใหม่ได้ง่ายขึ้น

• ลดค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาในพื้นที่ที่มีการจราจรหนาแน่น

ซิลิโคนอาจช่วยลดต้นทุนการบำรุงรักษาในการใช้งานกระจกได้ เนื่องจากมีความทนทานต่อรังสียูวีอย่างเหนือชั้น